Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προλεταριοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προλεταριοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Μαΐου 2013

Η αφιέρωση

Πήγα στα second hand της πρωτοπορίας κι έτσι όπως χάζευα έπεσα πάνω σε ένα παλιό βιβλίο που ο επαναπωλητής του  δεν είχε μπει στον κόπο να αφαιρέσει την αφιέρωση από το εσώφυλλο όπου δυο ονόματα του δώριζαν το βιβλίο με αφορμή άγνωστη περίσταση ή αφορμή. Κι αναρωτιέται τώρα κανείς για τα κίνητρα αυτής της πράξης: δηλαδή το κίνητρο του να επαναπωλήσεις ένα βιβλίο είναι αρκετά προφανές εκτός κι αν είσαι συλλέκτης βιβλίων που αδυνατεί να αποχωριστεί τα πτώματα των βιβλίων που δεν πρόκειται να ξαναδιαβάσει, μα είναι γενικά παραδεκτό ότι το δώρο δεν το ξεφορτώνεσαι κι αυτό σε βάζει σε σκέψεις. Μεταξύ μας βέβαια αυτό το τελευταίο είναι μούφα, αφού όλοι έχουμε ξεφορτωθεί δώρα είτε γιατί μας ήταν άχρηστα είτε γιατί οι αυτοί που μας τα χάρισαν μας είναι αδιάφοροι. Οπότε το βασικό ερώτημα είναι όχι γιατί ο άνθρωπος αυτός ξεφορτώθηκε το βιβλίο μα γιατί δεν μπήκε στον κόπο να ξεφορτωθεί την αφιέρωση.

Σενάριο 1: Ο ήρωάς μας άφησε την αφιέρωση εσκεμμένα
- διότι δε συμμερίζεται τον παραπάνω συλλογισμό και αδιαφορεί για τις κοινωνικές συμβάσεις που λένε να σέβεσαι το δώρο που σου δίνουν
- διότι οι φίλοι του δεν είναι πλέον φίλοι του και δεν μπήκε στον κόπο να παιδέψει το μυαλό του με τις πιθανές τους αντιδράσεις
- διότι οι φίλοι του είναι βιβλιόφιλοι και συχνάζουν στην πρωτοπορία οπότε συντηρεί την κρυφή προσδοκία να συναντήσουν το βιβλίο τους στο ράφι
               > για να τους τη σπάσει γιατί κατά βάθος ήταν πάντα μαλάκες
               > γιατί θέλει να σταματήσει να τους έχει φίλους και δεν ξέρει πως να το κάνει
               > γιατί αντλεί μια περίεργη ηδονή από την κατασκευή τέτοιων καταστάσεων

Σενάριο 2: Ο ήρωάς μας άφησε την αφιέρωση εκ παραδρομής
- Γιατί το βιβλίο ήταν τέτοια μαλακία που δεν θυμόταν ότι του το χάρισαν
- Γιατί τα οικονομικά κίνητρα του -πιθανόν αποτέλεσμα μιας βίαιης φτωχοποίησης- να ξεφορτωθεί τα βιβλία δεν του άφησαν χρόνο να σκεφτεί όλα τα υπόλοιπα με τα οποία ο γράφων σας πρήζει τα συκώτια

Σενάριο 3: Το βιβλίο είναι κλεμμένο και η επαναπώληση έγινε από τον ληστή και όχι από τον αρχικό ιδιοκτήτη. Ο ληστής δε στερούταν ευαισθησιών που θα του επέβαλαν να ασχοληθεί με συμβάσεις τέτοιου είδους

Σενάριο 4: Η αφιέρωση είναι ψεύτικη - αποτέλεσμα της άρρωστης φαντασίας κάποιου τρολ

||όπως και να 'χει ορίστε μια ιστορία για να σεναριολογήσετε ή για να αδιαφορήσετε και δε θα σας πως ποιο βιβλίο ήταν παρεκτός πως το 'χε γράψει ένας από τους πιο αγαπημένους μου ποιητές||


Δευτέρα 25 Ιουνίου 2012

κάθε φορά αυτόν τον καιρό

Παρασκευή, ώρα 10μμ, ενώ όλοι είναι κρεμασμένοι στις τηλεοράσεις, σε σπίτια και καφενεία, παρακολουθώντας τον αγώνα, στον οποίο εναποθέτουν την εκδίκηση της πληγωμένης εθνικής τους υπερηφάνιας, σ'ένα λόφο μίας ακριτικής νήσου "η στέγη της παναγιάς" λυσσομανάται από τον καυτό άνεμο και τις φωνές. Αντικείμενο του καυγά 4 γέροντες, τους οποίους μία κοινωνική λειτουργός σε εντεταλμένη αποστολή από το τμήμα πρόνοιας της περιφέρειας και μία πρώην διευθύντρια γηροκομείου έμπλεη ζήλου και δουλικότητας προς τη μητρόπολη, θέλουν να μετακινήσουν παρά τη θέλησή τους. Καμια 15αριά άτομα, εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι, κλείνουν την πόρτα στις κυρίες με τις καμέλειες και τις διώχνουν από τον επίμαχο χώρο. Με αλυσιδωτά τηλεφωνήματα και λίγο αφού σφυρίχτηκε η λήξη και η πλήξη του εθνικού φρονήματος, στο χώρο καταφθάνουν αλληλέγγυοι. Βερίκοκα και κουβέντα, τηλεφωνήματα και νομικοί όροι, ιδρώτας και παγωμένη μπύρα. Οι προαναφερθείσες κυρίες μεταβαίνουν στο κοντινότερο Α.Τ. να ζητήσουν βοήθεια για την επίτευξη της αποστολής τους. "Έχουμε εντολή και κάτι τραμπούκοι δεν μας αφήνουν να την εκτελέσουμε" "Πόσοι είναι, κυρίες μου;" " Περίπου 80, κύριε αξιωματικέ" "Και νομίζετε κυρίες μου ότι για 700 ευρώ θα τρέχω μέσα στη νύχτα να τα βάλω με 80 άτομα;!;"


σημείωση 1 : στην ακριτική αυτή νήσο τα αυτοκίνητα δεν περνάνε κτεο γιατί κανένας δεν θα τα σταματήσει να τα ελέγξει και για να κοπούν κλήσεις, εισάγονται λιμενικόμπατσοι από τα γύρω νησιά

σημείωση 2 :  η ιστορία είναι αποκύημα της φαντασίας, οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα είναι απολύτως τυχαία