Ο χαμένος χρόνος

Μπροστά στην πόρτα του εργοστασίου
ο εργάτης σταματάει ξαφνικά
o ωραίος καιρός τον τράβηξε απ' το σακάκι
κι όπως γυρίζει
και τον ήλιο ατενίζει
όλον κόκκινο όλον στρογγυλό
να χαμογελάει μέσα στον ουρανό του από μόλυβδο
κλείνει το μάτι
με οικειότητα
Για πες λοιπόν σύντροφε Ήλιε
δε βρίσκεις
πως είναι μάλλον μαλακία
να δίνεις μία τέτοια ημέρα
σε ένα αφεντικό;
                                                           Jacques Prévert
                                                  (μτφ Μαρία Θεοφιλάκου)

A cashier and a programmer making rhyme at work

V -Pote tha rthei h trith perimenw
     ki exw to nou mou me xapia peiragmeno
     gia na perasoun eukola oi meres
     thn trith na zhsw alhthina!

Y -I triti soy lew den prepei na iparxei,
     kai niwthw to kormi na pianei mia stithagxi
     meres san ki auti apla na perasoun perimenw,
     gi auto exw to nou mou me xapia peiragmeno!

V -Me ena swro ennoies exw to myalo mou fortwmeno
     thn trith na rthei na kseskasw perimenw.
     ki einai to myalo mou me xapia peiragmeno
     mia bdomada tha perasei, tha perasei apantw ston kathrefth tsatismeno

Y -Eisai treli mou fainetai tin triti na prosmenis,
     ftaine isws ta xapia, gi auto kai epimeneis,
     mou pirane  tin kardoula ton kathrefti ap to spiti
     tha ston edina gia dwro,  what a pity!

V -Tetarth,enas aiwnas makria
     Tetarth kai xw to nou mou me xapia peiragmeno
     h bdomada na perasei perimenw
     Trith na anthisei ksana

Y -Ta xapia sto nou kakws ta kernas,
     tis meres mperdeveis, triti gia Savvato pernas,
     tin stayrwti wstoso sta daxtila tin paizeis,
     kai exw tin entipwsi pws me empaizeis.

φίλινγκ αλόουνε;

σε αυτούς που όταν περπατάω δίπλα τους σε μια πορεία, δε νιώθω μοναξιά

σε αυτές τα πρόσωπα των οποίων αναζητώ κάθε φορά που πέφτει μία πέτρα

σε αυτούς που ανταλάσσουμε βλέμματα στο κελάηδισμα μιας τζαμαρίας

σε αυτές που με χρωματισμένα δάχτυλα πιάνουν το στυλό την άλλη μέρα στη δουλειά

σε αυτούς που παρά το γερό τους στομάχι κρατάνε μαλόξ

σε αυτές που από την τσάντα βγάζουν ένα έξτρα μαντήλι

σε αυτούς που βρέχουν χάρτινη σε δύο όψεις γραμμένη βροχή

σε αυτές που δεν έμαθαν ακόμα πως τα ατμ δε λειτουργούν με ξύλινη βέργα

σε αυτούς που με βραχνιασμένη φωνή νανουρίζουν τα παιδιά τους το βράδυ

σε αυτές που τους μόνους φακούς που αφήνουν στους δρόμους μας, είναι φακοί επαφής

σε αυτούς που με μάτια δακρυσμένα χαμογελάνε

σε αυτές που οι μπλούζες τους παρέχουν προστασία από τη βροχή

σε αυτούς που λένε σ'αγαπώ στα οδοφράγματα

σε αυτές που  φιλιούνται μπροστά σ' ένα φλεγόμενο κάδο

δεν είμαστε μόνοι

 

Ερωτικό

Μου έλεγες πως φοβάσαι να μεγαλώσεις,
κι εγώ φλυαρούσα για την τρίτη μεταμόρφωση του Νίτσε.
Απορώ πως με αντέχεις καμιά φορά.

. + -

Αμετανόητοι εραστές της ανθρωπότητας
αιώνιοι μισάνθρωποι
απαισιόδοξοι με τη διανόηση
πιστοί στη θέληση
δύσπιστοι στη σκέψη
παρορμητικοί στην πράξη
το σώμα νεκροταφείο ανεκπλήρωτων επιθυμιών
η ψυχή δοχείο "ευσεβών" προσδοκιών
θεατές σε αναμονή
θέαμα σε εξέλιξη
τα μάτια ανοιχτά
τα χέρια πρόθυμα
αρκετά μιλήσαμε
αρκετά σιωπήσαμε