Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

μικρό αναστάσιμο



If I wasn't such a lazy fuck που λένε και στο χωριό μου θα έφτιαχνα ένα πόντκαστ με τα τραγούδια που έβαλα στην παρακάτω πλέηλιστ. Θα έλεγα πως μου ήρθε η ιδέα ακούγοντας τη χθεσινή εκπομπή του ανθρακωρηχείου και πως η κεντρική ιδέα έχει να κάνει με το τι τραγούδια θα παίζανε στις εκκλησίες το πάσχα αν ο χριστιανισμός δεν ήταν θρησκεία της εθελοδουλίας και της υποταγής. Θα ξεκινούσε με γκλάμουρ ψάλτες να βαράνε νέγρους, μητροπολίτες με μαύρη ψυχή και τράγους να αναλύουν τις απόψεις τους για την ομοφυλοφιλία. Και πάνω που ο ακροατής θα ήταν έτοιμος να προχωρήσει σε στομαχική εκκένωση θα έμπαινε ο σαμ κουκ. Ύστερα θα λέγαμε για την smithsonianfolkways και την αγραμματοσύνη στο γιουτούμπ όπως μαρτυρούν τα λιγοστά χιτς σε διαμάντια, για τον υπόγειο σιδηρόδρομο και τη μεγάλη άρκτο, για ταξίδια προς την ελευθερία με συντροφιά τη ροζέτα θάρπ και τον λεπτό σέσνα. Θα σας έλεγα πως μπορεί κανείς να βιώσει έκσταση θρησκευτικού επιπέδου τρώγοντας σοκολάτα και πως τη μέρα που θα μπουκάρουμε στα χειμερινά ανάκτορα δε θα παίζει τη διεθνή αλλά γκόσπελ της νέας ορλεάνης. Το τελευταίο κομμάτι θα ήταν αφιερωμένο στον Τ.Θ. ...if I wasn't such a lazy fuck που λένε και στο χωριό μου.



*

Δεν υπάρχουν σχόλια: