Με αφορμή την εκκένωση της κατάληψης Δέλτα αλλά και τις φήμες σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης Φάμπρικα Υφανέτ, η οποία προορίζεται στα μυαλά ορισμένων να γίνει μουσείο και να στεγάσει τη συλλογή Κωστάκη με έργα της Ρώσικης Πρωτοπορίας, ανεβάζω εδώ ένα κείμενο για τον Βλαντιμίρ Τατλίν, έναν από τους εκπροσώπους της Ρ.Π. Συνοδεύεται από άλλα δύο κείμενα ένα για τον Μαγιακόβσκι και ένα για τις γιορτές στα πρώτα χρόνια της σοβιετικής ένωσης, τα οποία γράφτηκαν το '72-'73, και τα οποία σκόπευα να τα ανεβάσω όλα μαζί, αλλά επ' ευκαιρίας των (μη) γεγονότων ανεβάζω μόνο του το ένα εκ των τριών.
Ευχαριστώ τον coghnorti που μου είχε επισημάνει το site http://www.revoltagainstplenty.com, όπου και υπήρχαν τα ανωτέρω.
Επίσης μετά τη δριμύα κριτική που μου έγινε για το ποηγούμενο ποστ -ότι δεν ενδιαφέρει κανέναν μια κριτική στον Γκοντάρ- οφείλω να δικαιολογηθώ λέγοντας πως το ενδιαφέρον για το θέμα ήταν κυρίως προσωπικό και παρεμπιπτόντως δημοσιεύτηκε - πράγματι δεν ξέρω την έκταση της κοινωνικής χρησιμότητας του άρθρου αυτού. Από την άλλη βέβαια δεν είμαστε και επαναστατικό μπλογκ ο καθένας ότι να 'ναι ανεβάζει εδώ μέσα.. Ελπίζω πάντως η παρούσα δημοσίευση να είναι λίγο πιο ενδιαφέρουσα απ' την πρηγούμενη.
Γενικότερα σχετικά με τις καταλήψεις εδώ. Υπάρχει πορεία καλεσμένη από την ΦΥ την πέμπτη, και άλλα συναφή δρώμενα (sic) την παρασκευή.
το κείμενο στο λίνκ αυτό > Τατλίν: ο μέγας ηλίθιος...
