Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Μπλα μπλιαχ

μαρξ έφα

Όταν δούλευα για ένα μικρό διάστημα σε ένα φωτοτυπάδικο ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μου περιελάμβανε τη δακτυλογράφηση κειμένων. Συνήθως επρόκειτο για φοιτητικές εργασίες, αλλά μια στο τόσο υπήρχαν και οι εξαιρέσεις. Αξιομνημόνευτο παράδειγμα ήταν η αυτοβιογραφία ενός στρατιωτικού, η μεγαλειωδώς μονότονη αλλά αποδομένη με έναν τόνο περιπέτειας ζωή του οποίου, από τη θητεία του μέχρι τον προγραμματισμένο μέχρι θανάτου γάμο του και μέχρι την οργάνωση του γλεντιού οπλίτη (αυτής της συναρπαστικής για την καριέρα του στιγμής) έκανε τις ώρες της εργασίας μου να κολλάνε από αυτή την αργή ματαιότητα που υπήρξε η ζωή του. Δακτυλογράφησα την βιογραφία του ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΤΡΟΥ γραμμένη από έναν εθνικιστή φιλόλογο για να αποτελέσει κείμενο απάντηση στη “σκοπιανική προπαγάνδα” στην οποία η εμμονική επιμονή του συγγραφέα να καταγράφει λέξεις όπως ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΤΡΟΣ, ΦΙΛΙΠΠΟΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ με κεφαλαία, αλλά ταυτόχρονα να θέλει να μην υφίστανται συλλαβισμό όταν τύχαινε να βρίσκονται στο τέλος της γραμμής σε αντίθεση με όλο το υπόλοιπο κείμενο με έφερνε στα όρια της αυτοκτονίας. Αλλά δακτυλογράφησα και αριστερή φιλολογία. Ένα από τα πιο εκνευριστικά πονήματα που μου ανατέθηκε ήταν μια διαρκής αριστερή απάντηση στην επικαιρότητα των μήντια όσον αφορά τη δανειακή σύμβαση, την κρίση κ.τ.λ. Ότι έλεγαν οι ειδήσεις μετά από δυο μέρες ο τύπος το είχε κάνει προκήρυξη αριστερής κριτικής. Αγαπημένη του έννοια: ο κοινωνικός αυτοματισμός...

Θεωρούσα τότε ότι ο κοινωνικός αυτοματισμός είναι μια μηντιακή ηλιθιότητα από αυτές που συχνά πυκνά κατασκευάζουν οι δημοσιογράφοι ώσπου μια δαιδαλώδης περιπλάνηση στα σκοτεινά μονοπάτια της ακαδημαϊκής φιλολογίας (τι γράφω ρε ο σεφέρης) – πιο απλά όταν η σ. μου έδωσε να διαβάσω ένα μέρος του ερευνητικού της υλικού με οδήγησε στο εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο του Κ. Παλούκη Το μυθιστόρημα της Ωραιοζήλης Λεβί. Λέω λοιπόν κάτσε να δω τι άλλο έχει γράψει αυτός ο τύπος και φτάνω στο κείμενο http://ilesxi.wordpress.com/2011/07/21/bezedakos/.(Παρένθεση: ο κοινωνικός αυτοματισμός αναφέρουν διάφορες πηγές στο γκουγκλ δεν είναι μηντιακό κατασκεύασμα αλλά μηντιακό δάνειο ενός κατασκευάσματος της πασοκικής προπαγάνδας της περιόδου Σημίτη και συγκεκριμένα του Ρέππα. Κλείνει η παρένθεση) Στο κείμενο αυτό ο Παλούκης -μα τα χίλια παλούκια να του καρφωθούν στον κώλο- χρησιμοποιεί τον όρο κοινωνικός αυτοματισμός. Για να είμαι δίκαιος τον χρησιμοποιεί με αρκετά συγκεκριμένο τρόπο αντίθετα με τα μήντια αλλά εγώ παρόλα αυτά συγχύστηκα...

Κι εκεί που νόμιζα ότι αυτό το ποστ θα έκλεινε με ένα μεγαλειώδες ηθικό δίδαγμα ή ένα αφηγηματικό κρεσέντο, στέρεψα από πράγματα για να γράψω, οπότε.... αυτά.

Υ.Γ.2 συλλογή πασοκικών μπλαμπλα



Δεν υπάρχουν σχόλια: