Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Άγρια Χόρτα

Στο θολό αστικό τοπίο των δύο τελευταίων ετών δύο φιγούρες έχουν ξεχωρίσει μέσα στο στο αναδυόμενο ανταγωνιστικό υποκείμενο. (πώς τα λέω ο πούστης!!!)

Από τη μια έχουμε αυτούς που αποφασίζουν να πάρουν τα βουνά και τα λαγκάδια ή να βάλουν χώμα στα μπαλκόνια και να σπέρνουν πιπεριές και αγκινάρες. Βγαίνεις να πεις μια κουβέντα σαν άνθρωπος και ακούς για το δορυφόρο που έπιασαν οι πατάτες και τη μελίγκρα στις μπάμιες. Και αν σου φτιάξουν καμια σαλάτα πρέπει με κάθε μπουκιά που τρως να καταπίνεις και έναν πρόλογο για το πόσο υγιεινό είναι αυτό που τρως και πόσο ωραία θα ήταν η ζωή αν όλοι πέρναμε τα βουνά, σκάβαμε τα κήπια και φεύγαμε μακριά από τον καπιταλισμό. Τι να πεις, εδώ από σχέση με άλλο άτομο δεν μπορείς να φύγεις αλλά πρέπει να κάτσεις εκεί και να το λύσεις το θέμα, και οι άλλοι νομίζουν ότι η φάση είναι αν δε με βλέπουν δεν υπάρχω..
Από την άλλη, την πιο σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, - μαλάκα γράφω ποίηση σήμερα, μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες προκάλεσε η έκθεση στην γ λυκείου..- έχουμε την άγρια νεολαία που είναι πολύ άγρια και "καριόλη μην τα βάλεις με εμάς (γιατί γαμάμε)" sic. Όπλα και εκρηκτικά, αντικοινωνικότητα και ηρωισμός ή αλλιώς ντεμέκ φιλμ νουάρ κατάστα. Όλα αυτά πασπαλισμένα με δεκάδες σελίδες πομπώδους και συχνά ασυνάρτητου περιεχομένου.
Εδώ βέβαια ξέχασα να σας πω ότι αυτοί οι δύο κόσμοι είναι και σε σύγκρουση... Καβλοράπανα και χίπηδες, στρατόκαυλοι και adrenaline junkies, μπρόκολα και τύποι που χέζουν ναπάλμ και κατουράνε συρματόπλεγμα είναι λίγοι από τους χαρακτηρισμούς που ανταλλάσονται.
Το γκουρμέ-προλέτ ως γνήσια ενωτική κίνηση που αρέσκεται στην άμβλυνση των αντιθέσεων και τη σύγκλιση των απόψεων δούλεψε σκληρά και υπόγεια τους τελευταίους μήνες προσπαθώντας να βρει μια λύση. Από το εργαστήρι του ντόκτορος Νο βγήκαν πολλά τερατουργήματα ώσπου προχθές ανάμεσα σε δύο διαδοχικά [μπλακάουτ - χανγκόβερ] - [μπλακάουτ - χανγκόβερ] ένα από τα πολλα πειράματα κατάφερε να λειτουργήσει.
Με περισσή περφανεια σας παρουσιάζω λοιπόν το νέο είδος επαναστάτη: Ο αγροτοβομβιστής.

Καλλιεργείτε αγγούρια και σας πειράζει που οι σύντροφοι σας μόλις σας βλέπουν σας φωνάζουν " Πού πας μωρή ξεβράκωτη στ' αγγούρια???"
Έχετε μαθητεύσει για χρονια στο αντάρτικο πόλης αλλά ακόμα τρώτε μακαρόνια με κέτσαπ και θέλετε όσο τίποτα μια σαλατούλα με ρόκα και μπαλσάμικο???
Θέλετε εν γένει να είστε ιν και να βγάλετε
α) φράγκα πουλώντας εναλλακτικά και φέαρ προϊόντα
β) γκόμενες όντας ψαγμένος τύπος που την έχει δει αλλιώς σε αλτέρνατιβ στέκια

Ορίστε το απόλυτο εγχειρίδιο για σας:


Kαλλιεργώντας με Δυναμίτη
για περισσότερες πληροφορίες εδώ

Και τώρα ένα μουσικό διάλειμμα γιατί ήθελα να το ποστάρω μέρες αλλά βαριόμουν



Mary, you make me wanna eat you
Everytime I see you, it's like the first time I meet you
Frangrance like a flower, subtle and sweet too
Seductive and whatever, it might as well be see through
Like my genie in a bottle
Miss could get me rich like a magaziney model
Before you know it, he have her on a stroll
Fresh and ripe, perplexin like Acapulco Gold
If I had to guess, just right, not a day old
Like a cradle robber, copped her off, shop a trailer-load
Know the right number, you can get her
And hit while you would've sold to the highest bidder like
Fruits and berries, bring daddy loot in a hurry
Just be cute and don't worry
Type to make a nigga hallucinate and admit it
Then she started losing weight, lettin everybody hit it
I like Ally, sometimes she gets bitter
Always kept me happy, never had a problem with her
She used to let me use her, back when I was looser
Respect her to this day, and never did abuse her
I told her I'll be faithful, but she don't believe me
I probably coulda been, if I never meet Eevee
She make me feel all fuzzy inside, it's loco
You won't get nowheres near her if you're broke though
Kept a shorty, can't find 'em much thinnner
If caught I get mad time just for touchin her
Knock wood, so much for hymens
So fly, she should be in the sky with diamonds
Little young thing, she likes to do the tounge thing
At times, she would play hard to get, grunting
Or something, she made me feel like the number one king
Run into her now, and we still catch a fun fling
Met her at Central Park this one time
Had the God mentally sparked, reflectin sunshine
She said, you need to stop messin wit that white girl
She fuckin wit ya head and got ya heart in tight curl
We messed around once or twice, but she don't know me
She helped me get money at the dutch price OT
Plus she from Columbia, so she really Spanish
Cookie known to make a cat bank account vanish
And Miss Hazy, all the women mature black
Everytime she sees me, I end up gettin pulled back
All she want me to do is blaze it crazy
The only one complaint is, she make me too lazy
Sugar-mommy laced me with the butter navy Avi
Just her way to makeup for the headaches that she gave me
It's all gravy, when I'm done getting my mack on
Ally is always there to help me get back on


13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

και γιατί είναι κακή η σπορά, η καλλιέργεια κλπ? δηλαδή ποια είναι αυτή η πολιτικαλι κορέκτ εργατίστικη (προς το γκρινιάρικη) επιχειρηματολογία, που θεωρεί ότι η παραγωγή νέων θετικοτήτων (συλλογική παραγωγή/κουζίνα κλπ) πλάι πλάι στην αρνητικότητα προς τον καπιταλισμό είναι χιπισμός?
και απο υπαρξιακή σκοπια να το παρουμε, εγω που ειμαι σιγουρος πχ οτι η επανασταση θα χασει, θα πρεπε να αυτοκτονησω αν δεν ειχε νοημα καμια πραξη/σχεση μεσα στον καπιταλισμο. Πχ η πρωταρχικη επαφη με την τροφη ή αντιστοιχα η αδρεναλινη/νοημα/εφηβικο κυνηγητο με τους μπατσους, μπορει να μην είναι κυριαρχης (αν μπορει να υπαρξει ενα σχεδιο) σημασιας για να βγουμε απο τη δυσμενη θεση μας, αλλα σε ενα ανθρωπινο επιπεδο απολαυσης-νοηματοδοτησης-καβλας-αδρεναλινης παραγει ενα στιγμιαιο νοημα ζωης. Εσενα πχ σ αρεσει το χιπ-χοπ με ολα τα σημενομενα του, ως ενα μικρο κομματι ισως εκφρασης-εναντια. Ο αλλος βρισκει μια (περιπου) κοινοτητα μεσα στο γηπεδο. Δε βλέπω διαφορά μεγαλη, περαν τωρα απο τα λογια τα μεγαλα των ιδιων των υποκειμενων που σπερνουν/γαμαν και δερνουν.

Ανώνυμος είπε...

απορία

αν το να καλλιεργείς τη ντοματούλα σου σε μια φούσκα προστατευμένη από τον καπιταλισμό είναι χιπισμός

και αν η άγρια εκρηκτική νεολαία είναι αδρεναλινοκαβλισμός


τα φοιτητικά πάρτυ που μαστίζονται από την dubstep και είναι γεμάτα με τους ίδιους και ίδιες εναλλακτικούς/ες αγωνιστές/στριες που ζητάνε λίγη ακόμη σημασία
αλλά τελικά καταλήγουν στη φούσκα-λούπα [μπλακάουτ - χανγκόβερ] - [μπλακάουτ - χανγκόβερ]
τι είναι;

c3B είπε...

γαμάτα είναι τι είναι?
αυτή τη μουσική έχουμε, αυτή χορεύουμε, και ιδρώνουμε και πίνουμε και τα μπυρόνια μας, είναι και εκτός μαγαζιών, φτηνά είναι, τα λεφτά πηγαίνουν πάνω κάτω σε σκοπούς καλούτσικους, προασπιζόμαστε και το δημόσιο χώρο, και το μεθύσι αναζωογονητικό είναι κόντρα στη ματαιότητα της ύπαρξης, και κανα speed αμα παιξει καλα είναι, και μετά την επανάσταση εγω που ειμαι αγχωτικός και πεσιμιστικ μουντιντ παλι θα μεθαω. τι να κανουμε δλδ? και μαζι μ αυτα και πιπεριες στον κηπο και πορειες με μουτσουνα και πετρα και απολα. ναι αμε.

μπυροκλάνης είπε...

ανώνυμε.
δεν ξερω για τι πράγμα ακριβώς μιλάς ούτε γιατί θίχτηκες. Μου δίνεις την ευκαιρία να απολογηθώ ομως, οποτε οκ...

Το χιπχοπ με αρεσει πολλλυ όχι ομως για το ενάντια που λες, αλλα κυρίως για τη βία τα ναρκωτικά και τις γυναίκες. Για την ακριβεια μεγάλωσα με τρανσφόρμερς, Ιουλιο Βερν και Ανδρέα Εμπειρίκο αν αυτό σε βοηθά. Βρες μου λίγο το πολιτικαλ κορεκτ σ' αυτό, κι αν γίνεται να με ψυχογραφήσεις στο τζαμπέ ακόμα καλύτερα. Για να καταλάβεις δεν μπορώ να μη χαμογελάσω κάθε φορα που ακούω τον σον πι να λέει
Gotta, dime bitch that live in Japan
Black belts, suck dick, chop bricks with her hand
Arigato, Sean Price slick like el gato
Three piece suit in the booth, ain't shit cute

και γουσταρω τρελά όταν ο μπικέι λέει
spit raw, like I ate a ton of sushi…

και επαθα πλάκα όταν ο εβιντενς είπε
The flow's connected like I knew people
Director of photography, I shoot people

Εργατίστικο? πού εγραψα κάτι εργατίστικο? Απλά δε γουστάρω πρόλογο για βιολογικά προϊοντα. Θέλω τον καρκίνο μου ολόκληρο, γουσταρω να δαγκώνω ζεστή πιτσα και να νιώθω από τους πόρους μου να βγαίνει λίπος και οι αρτηρίες να βουλώνουν αργά αλλά σταθερά.
Για το αν θα πρέπει να αυτοκτονήσεις δεν ξέρω γιατί επίσης δεν είπα πουθενά ότι δεν εχει "νοημα καμια πραξη/σχεση μεσα στον καπιταλισμο"
Στο φουσκα - λούπα εφτασες κοντά αλλα δεν μπόρεσες να βρεις την πραγματική μου αντιφαση. Η αλήθεια ειναι ότι είμαι τύπος που όλη τη βδομάδα τρώει το αγγούρι και το Σάββατο είναι μούρη. Τι να κάνω, τόσο με παίρνει.

αυτα για αδρελινοκαβλισμους μπλαμπλα είναι χαρακτηρισμοί που ανταλλασουν οι αντιμαχόμενες πλευρές. Ως γκουρμέ τύπος απλά τις περιχύνω με μέλι και τις σερβίρω.

Τα φοιτητικά πάρτυ είναι γάμα τα, αλλα πηγαίνω γιατί έχουμε στήσει βιομηχανία στοιχημάτων. Μπορείς να ποντάρεις
α)στην αρχή του πάρτυ για το ποιοι θα πλακωθούν
β)μόλις ξεκινήσει μανούρα για το ποιος θα τις φάει
γ)αν είναι καβγάς για ναρκωτικά, γυναικα, πολιτικά, ή απλά σουροτσαμπουκάς

Τι ωραία που περνάμε δε βρίσκεις!?!?

και για να το σοβαρεύω στο τέλος. τιποτα δεν είναι κακό, τίποτα δεν είναι καλό.
τα μέσα είναι μέσα. και καμιά φορά πέρα από το πώς οργανώνουμε κάτι ή το με τι σκόπο το οργανώνουμε, πρέπει να βλέπουμε και τι οργανώνουμε, τι σκατά κάνουμε δλδ.
Αν μαζευόμαστε πεντε φίλοι και σκάβουμε ένα χωράφι και πουλάμε μετα τα προιόντα σε φέαρ τρέιντ μαγαζιά σε τιμές βιολογικών προιόντων δεν κάνουμε επανάσταση αλλα συνεταιρισμό
κι αν μαζευομαστε πεντε φίλοι ανατινάζουμε δυο χύτρες και μετα χαιρόμαστε που οι εκπροσωποι της κυβέρνησης λένε πως μόνο εμείς θα μπορούσαμε με τα μπαμ μπουμ μας να ακυρώσουμε διαπραγματεύσεις για το ΔΝΤ (ή κάτι τέτοιο) δεν κάναμε επανάσταση τόσο καιρό, αλλά ένοπλη αντιπολίτευση.
Κι ανάθεμά με αν νιώθω αγωνιστής όταν σαπίζω στη γωνία κάποιου πάρτυ. Πότε νιώθω σκατά, πότε μέτρια κι αλλοτε περνάω και τέλεια.Αγωνιστικά δε θυμάμαι να πέρασα σε τέτοιου είδους πάρτυ. Δεν εχω και τύψεις. Δε θα κάτσω να μας κρίνω ηθικά για τις αντιφάσεις μας, ούτε εμένα ούτε εσένα. Αυτό το αφήνω για τους ειδικούς της επανάστασης που ζουν εξω από το σύστημα και στέκουνε αγνοί χωρίς να καταναλώνουν εργασία

Bakakok είπε...

Προτείνω να αναδειχθεί το καλύτερο Gourmet-Post της χρονιάς:

Για το γέλιο, για τη θλίψη, για την οργή και για την απαισιοδοξία του.Για την καινοτόμα παρουσίαση και φυσικά για την απίστευτη έκδοση "καλλιεργώντας με δυναμίτη". Μα πάνω από όλα για την γεμάτη γέυση του.

βα.αλ. είπε...

Που ψηφίζουμε; Θέλει βιβλιάριο; Πάω και εφορευτική επιτροπή να κεράσει ο δικαστικός αντιπρόσωπος πίτσες...

πακιμποη είπε...

σου κάνω like και πάω να χτυπήσω μια πίτσα

so είπε...

Τον αγαπώ!!!

Θέλω μέσα από την παραγωγή νέων θε(τ)ικοτήτων να βαδίσουμε πλάιπλάι στην αρνητικότητα προς τον καπιταλισμό κ μέσα από μια υπαρξιακή σκοπιά να έρθουμε σε πρωταρχική επαφή με την τροφή.

Και σε ενα ανθρωπινο επιπεδο απολαυσης-νοηματοδοτησης-καβλας-αδρεναλινης που παραγει ενα στιγμιαιο νοημα ζωης να αιωρηθούμε πάνω από τ' άστρα...

Ανώνυμε, στασου, μυγδαλα!!!!!

Ανώνυμος είπε...

ενα τραγουδι αφιερωμενο στους δυσκολους χωρισμους (αναφερεται στις ερωτικες σχεσεις αλλα ΚΑΙ στις καπιταλιστικες σχεσεις)
http://www.youtube.com/watch?v=9Bl0O5b6Ckk

Κορίτσια στο Πήλιο είπε...

ο νεοκυνισμός της σο, τόσο διαδεδομένος που έχει ήδη γίνει πασέ, δε μας λέει ποια είναι εκείνα τα άλλα νοήματα με τα οποία συγκρίνει τα ποταπά χόμπι της κηπευτικής και του νυχτερινού εξτρεμισμού και τα ισοπεδώνει.
Ευχαριστώ για το προιόν, βάλτο εδώ

http://1.bp.blogspot.com/_EkyrjvRnuRo/SIWRS0PmX9I/AAAAAAAAA8Y/fUjNdQrOe4w/s400/stasou_02_mini.jpg

so είπε...

Το νοημα της ζωης ειναι το ποταμι.

(Νεοκυνισμος-παλαιοκυνισμος, παντα ηθελα να το γραψω αυτο!)

Ανώνυμος είπε...

το καλυτερο mochito
το πινεις στην κομοτηνη
κι αυτο
χαρη στην υψηλης ποιοτητας πρωτη υλη
που χρησιμοποιει το καφε-μπαρ ΑΛΛΟΚΟΤΟ
...και γαμω του οζοντος την τρυπα

Μαίρη Πράνκστερ είπε...

14/10 να μη λείψει κανείς!
θα φτιάξουμε και πίτσα χειμερινών λαχανικών, με την υπόσχεση να περιέχει και λίπος!

http://4.bp.blogspot.com/-qqCYZixsxUg/ToJY08zwSxI/AAAAAAAAAKs/KP22OkOdSls/s1600/OCT%2BANOPOLI%2BA3%2BWEB.jpg